As long as a person looks outside of himself for the source of his problems, failures and misfortunes, without a doubt, all those things will repeat themselves for him continuously and he will become stagnant and passive.

If people constantly blame all their problems on other people, circumstances, lack of facilities, the determinism of the environment, the determinism of time, this is not only an escape from responsibility, but it is an indirect justification of the resulting failures, and in the end, they will be doomed to failure. It becomes impossible for him to escape from this fate.

He turns from a strong-willed person into a person who is a prisoner of fate and has no will, who ties all issues to luck, and this also puts him in the trap of superstitions and ignorance.

Because until you look for a place outside of yourself to hang the responsibility of your failures, you will not reach a result and you will suffer more, so the first step is to put a nail in your head (meaning your thoughts) and all your failures and misfortunes. Hang on to it.

Not so deep as to tear your nerves and prevent you from moving!

You shouldn’t overdo it, to the point where you blame yourself for your problems so that it becomes an incentive to overcome them, not that it becomes a reason for your lack of progress, like self-indulgence and constant self-blame.

بزمارێك له‌ سه‌رت رۆبكه‌!

مرۆڤ تا له‌ ده‌ره‌وه‌ی خۆی به‌ دوای سه‌رچاوه‌ی كێشه‌، شكست، نه‌هامه‌تی و ره‌نجه‌ڕۆییه‌كانیدا بگه‌ڕێت، بێگومان هه‌موو ئه‌وانه‌ی به‌سه‌ردا دێنه‌وه‌ و له‌ شوێنی خۆیدا ده‌چه‌قێت.

ئه‌گه‌ر مرۆڤ به‌رده‌وام ئۆباڵی هه‌موو شكسته‌كان بخاته‌ ئه‌ستۆی كه‌سانی تر، هه‌لومه‌رج، نه‌بوونی ده‌رفه‌ت و زه‌بری جوگرافیا، كات، و .. ئه‌مه‌ ته‌نیا راكردن نییه‌ له‌ به‌رپرسیارێتی، به‌ڵكوو به‌ ناڕاسته‌وخۆ پاساو بۆ شسكته‌كانی داهاتوو ده‌هێنێته‌وه‌ و له‌ كۆتاییدا شكست ده‌بێته‌ چاره‌نووسی و راكردن لێی ئه‌سته‌م ده‌بێت.

له‌ مرۆڤێكی خاوه‌ن ئیراده‌وه‌ ده‌بێت دیل و گیرۆده‌ی قه‌ده‌ر و چاره‌نووس و ده‌سته‌وه‌ستان ده‌بێت و هه‌موو شت به‌ شانس و به‌خته‌وه‌ ده‌به‌ستێته‌وه‌ و ئه‌مه‌ش له‌ ناو خورافات و نه‌زانیندا ده‌یهێڵیته‌وه‌.

بۆیه‌ تا له‌ ده‌ره‌وه‌ی خۆی بگه‌ڕێت به‌ دوای شوێنێك بۆ هه‌ڵواسینی ئۆباڵ و به‌رپرسیارێتی شكسته‌كانی ناگاته‌ ئاكام و زیاتر ره‌نج به‌خه‌سار ده‌بێت، بۆیه‌ یه‌كه‌م هه‌نگاو ئه‌وه‌یه‌ بزمارێك له‌ سه‌ری خۆی (مه‌به‌ست بیركردنه‌وه‌كانیه‌تی) رۆ بكات و هه‌موو شكست و چه‌رمه‌سه‌ریی و بێ ئاكامیه‌كانی پێدا هه‌ڵبواسێت.

هێنده‌ش قوڵ نا كه‌ ده‌ماره‌كانی ببڕێت و له‌ جوڵه‌ی بخات..

زیاده‌ڕۆیی له‌مه‌شدا نابێت بكرێت، تائه‌و شوێنه‌ هۆكاری كێشه‌كانی، كه‌موكوڕییه‌كان و شكسته‌كان له‌ ئه‌ستۆ بگرێت كه‌ ببێته‌ هۆی تێپه‌ڕاندنی كه‌موكوڕییه‌كان، نه‌ك ئه‌وه‌ی وه‌ك ئاگرێكی خۆخواردنه‌وه‌ و خۆلۆمه‌گردن جارێكی تر ببێته‌ مایه‌ی چه‌قین و به‌ره‌وپێشنه‌چوونی.