I’m still alive
I’m still alive and I do not know how!
We have been running away since I can remember
I will be killed, but I am still alive, I do not know how

With the first bomb blast
Before a Ukrainian child, my body disintegrates
I suffocate before George Floyd and do not get a chance to scream – I can not breathe –
With all the women who are killed and set on fire
More painful than fire and iron
The last look of a murderer burns my heart that I considered him the dearest and closest person

The fire of the trees of Amazon melted my body
It prevents me from growing up, a plastic bucket thrown into the sea and a small fish stuck in it
A flood of tears is flowing from my eyes
Melting polar icebergs
The nightmare of turning the earth into a desert has taken away my sleep

I’m still alive and I do not know how!

My lips have exploded hundreds of kilometers away
Like the lips of the old African man who quenched his thirst and hunger

I want to be the homeland of all those millions of refugees
The desire to find a better future has overwhelmed them with the fear of death through migration
Although I am homeless
I want to be their homeland

I understand that the nightingale can not sing in any language other than his mother tongue
But no one understands
I do not know how I can survive even though I am deprived of my mother tongue.
I am being deported from my land
Whatever is poison, they are pouring on my head
My neck and execution rope
My chest and bullet
My back and whip
They are more familiar with each other than
The arms of a mother and her baby
From the kiss of two comforters
hug of the rain and the soil
I am a kulber and my bread is stained with my own blood on my shoulder
Ordinary days on my calendar, days that are free from bombing and murder
They are less than the fingers of one hand and I do not have the opportunity to record the pain of the rest of my days with the other hand.
I know what will kill me in the end, these are not wounds,
The hard burden of being alone and that no one but myself sympathizes with my pain ..
At my funeral, I sing only for myself.

هێشتا ماوم و خۆشم نازانم چۆن

ئەوەتای هەم رادەکەم

دەکوژرێم و هێشتا ماوم، خۆشم نازانم چۆن

لەگەڵ تەقینی یەکەم بۆمب

پێش منداڵێکی ئۆکراینی جەستەم پارچەپارچەبوو

پێش جۆرج فلۆید هەناسەم لێبڕا و نەشمتوانی بڵێم –ناتوانم هەناسە بەم-

لەگەڵ هەموو ئەو ژنانەی کوژران و سوتێنران

لە ئاگر و ئاسن بەئازارتر

دوایین نیگای ئەو بکوژە داخی خستە دڵمەوە کە ئازیز و کەسم بوو..

من ئاگری دارەکانی ئامازۆنیش هەڵیان قرچاندم

ناهێڵێ گەورە بم، ئەو قوتووە پلاستیکە فڕێدراوەی ناو زەریایەک کە ماسییەکی تیا ئاسێ بووە

چۆڕ چۆڕ فرمێسک لە چاوم دەڕژێت

وەک شاخە سەهۆڵەکانی جەمسەر دەتوێمەوە

کابوسی بە بیابانبوون زەوی خەوم دەزرێنێت

هێشتا ماوم و خۆشم نازانم چۆن

لە دووری سەدان کیلۆمەترەوە لێوەکانم شەقار شەقار بوون

وەک لێوی ئەو پیرە پیاوەی ئەفریقا کە توونیەتی و برسێتی تەنگییان پێهەڵچنیوە

دەمەوێت ببمە نیشمان بۆ ئەو ملیۆن ملیۆن پەنابەرانەی

خەونی سبەی رۆژێکی جوانتر دەیان رێگەی مەرگیان لە بەرچاو سووک دەکات

گەرچی خۆیشم نیشمانم نییە

بەڵێ دەمەوێت بۆیان ببم بە نیشتمان

من تێدەگەم بولبول ناتوانێت بە زمانێک جگە لە زمانی دایکی بجریوێنێت

کەس تێناگات

خۆشم نازانم چۆن ماوم و لە زمانی دایکیم بێ بەش کراوم

لە خاکەکەم راوم دەنێن..

چی ژەهرە بەسەرما دەیبارێنن

گەردنم و پەت

سنگم و فیشەک

پشتم و قامچی

آشنا ترن

 لە ئامێزی دایک و کۆرپە

لە ماچی دوو دڵدار

لە ئاوێتەبوونی باران و خاک

کۆڵبەرێکم و نانەکەم بە کۆڵمەوە بە خوێنی خۆم خوساوە

رۆژە ئاساییەکانم ئەوانەی بێ فڕۆکەی شەڕ و تەقینەوە و کوشت و بڕن

لە پەنجەکانی دەستێکم کەمترن

دەستەکەی تریشم فریای نوسینەوەی ئازارەکانی رۆژانی دیکەم ناکەوێت

دەزانم ئەوەی دواجار دەمکوژێت، ئەو برینانە نین،

 باری قورسی تەنیاییە و ئەوەی کەس جگە لەخۆم بەو ئازارانەوە ناتلێتەوە..

لە شین گێڕی تەرمی خۆمدا تەنیا خۆم خۆم دەلاوێنمەوە..